Wakacje-Bulgaria.pl
O Bułgarii
Primorsko
Okolice Primorska
Produkty Bułgarskie
NASZE USŁUGI
Galeria
KONTAKT
O Bułgarii

Republika Bułgarii położona jest w południowo-wschodniej części Europy na Półwyspie Bałkańskim.

Graniczy z państwami: Rumunią (naturalną granicą jest rzeka Dunaj), Serbią, Macedonią, Grecją, Turcją, a we wschodniej części naturalną granicą jest Morze Czarne. Powierzchnia kraju wynosi 110 910 tys. km2, a ludność 7,6mln osób. Największymi miastami są: stolica państwa Sofia (1,1 mln mieszkańców), Płowdiw (340 tys.), Warna (310 tys.), Burgas (230 tys.), Ruse (150 tys.), Stara Zagora (140 tys.).

Klimat jest umiarkowany, ciepły, kontynentalny, suchy, a nad morzem podzwrotnikowy, wilgoniejszy. Średnia temperatura powietrza w rejonach Morza Czarnego w miesiącach wakacyjnych wynosi 25°C - 27°C, a średnia temperatura wody 23°C.

Większość powierzchni kraju jest górzysto-wyżynna (Stara Płanina, Sredna Gora, Riła, Rodopy, Dobrudża, Strandża). Średnie wzniesienie kraju wynosi 470 m n.p.m. W Bułgarii znajduje się najwyższy szczyt górski na Półwyspie Bałkańskim (jest on też najwyższym szczytem państwa) - Musała 2925 m n.p.m. położony w paśmie górskim Riła.
Żyzne niziny znajdują się w dorzeczu największych rzek: Dunaju (Równina Naddunajska i Maricy (Nizina Tracka). Bułgarzy utrzymują się dzisiaj głównie z turystyki, hodowli owiec, przetwórstwa wyrobów mlecznych, uprawy pszenicy, kukurydzy, tytoniu, winorośli, warzyw, słonecznika, arbuzów i drzew owocowych.

Obowiązującą walutą w Bułgarii jest lew (BGN), który dzieli się na 100 stotinek. Lew jest sztywno powiązany kursem z euro (wcześniej z marką niemiecką). Oznacza to, że kurs lewa do euro jest stały i niezmienny, a wynosi 1 EUR = 1,9558 BGN.

 

 
 

HISTORIA

Jako nacja Bułgarzy ukształtowali się we wczesnym średniowieczu z trzech grup etnicznych: indoeuropejskich Traków i Słowian oraz ałtajsko-tureckich Protobułgarów (spokrewnionych m.in. z Hunami i Pieczyngami).

Najstarszymi, pierwotnymi mieszkańcami na ziemiach Półwyspu Bałkańskiego byli Trakowie, którzy osiedlili tutaj już w XX wielu p.n.e. Wywarli oni silny wpływ na Greków, m.in. na ich religię (kult boga Dionizosa) oraz sztukę (mit o trackim królu Orfeuszu). Z biegiem wieków Trakowie ulegli jednak najpierw hellenizacji, następnie romanizacji, a resztki tej nacji zmieszały się ze Słowianami i Protobułgarami. Pozostałości po ich kulturze, m.in. kurhany grzebalne (bogato wyposażone groby książęce) można zobaczyć na terenie Bułgarii do dzisiaj. Słynnymi Trakami byli m.in. legendarni mieszkańcy Troi – Hektor, Parys i inni (potomkowie plemienia trackiego, które przywędrowało do Azji Mniejszej z Bałkanu spod gór Rodopów), a także gladiator Spartakus, który w 74 r. wzniecił powstanie niewolników przeciwko Rzymianom.

Słowianie osiedlili się nad dolnym Dunajem dopiero około VI wieku n.e., co potwierdzają źródła pisane zaświadczające pobyt na tych ziemiach siedmiu rodów słowiańskich, które zawiązały sojusz, mający być początkiem nowego państwa. Z czasem rozprzestrzenili się na całym Półwyspie Bałkańskim, sięgając aż po Morze Egejskie.

Natomiast plemię tureckich Protobułgarów pod wodzą chana Asparucha (w sile 50 tysięcy) przybyło w VII wieku n.e. znad Wołgi na tereny północno-wschodniej Bułgarii i podbiło mieszkających już tam wówczas Słowian. Zdobywcy utworzyli w 681 r. pierwsze państwo słowianobułgarskie, ale stopniowo przejęli wyższą kulturę podbitej ludności słowiańskiej i z biegiem czasu całkowicie zasymilowali się ze Słowianami. Zostały po nich jedynie ruiny dwóch pierwszych stolic – Pliski i Presławia (można dzisiaj je oglądać w pobliżu miasta Szumen), kilka wyrazów w języku (np. nazwa kraju: Bułgaria) i zapewne smagły typ urody dzisiejszych Bułgarów.    

 

Bułgarzy kilkakrotnie zagrozili Bizancjum, które nawet musiało uznać nowe państwo, podpisywać z nim traktaty pokojowe, a jego władcom nadawać tytuły cezara (m.in. chanowi Terwelowi w 707 r.), a potem cara (książę Symeon w 913 r.). Okres wielkiej świetności Bułgarii zaczął się od rządów chana Kruma (w 802 r.), który poszerzył granice państwa oraz kilkakrotnie wyprawiał się na Konstantynopol. Książę Borys w 865 r. przyjął chrzest z rąk Bizancjum. W XI-XII wieku Bułgaria podupadła, przechodząc pod panowanie bizantyjskie, ale odrodziła się za rządów cara Iwana Asena w XIII wieku (czasy tzw. Drugiego Cesarstwa). Wkrótce jednak Europie i Bułgarii zagroziła potęga Turcji, która już od XI wieku podbijała stopniowo ziemie Bizancjum. W 1444 r. odbyła się pod Warną przegrana bitwa wojsk chrześcijańskich Europy – pod przywództwem Władysława Warneńczyka – z Turkami. W 1453 r. Konstantynopol ostatecznie upadł. Od końca XIV wieku Bułgarzy popadają pod panowanie tureckie, ich kultura znajduje się pod silnym wpływem islamu, ale cerkiew jest nadal pod zwierzchnictwem greckim. Niewola trwała 500 lat, a liczne powstania narodowowyzwoleńcze były krwawo tłumione. Dopiero wojna rosyjsko-turecka przyniosła Bułgarii wyzwolenie w 1878 r. na mocy traktatu z San Stefano. Powstałe księstwo było jednak ciągle zależne od Turcji. Pierwszym po wyzwoleniu księciem Bułgarii został Aleksander Battenberg, którego matka była Polką, córką generała (Julia Hauke). Od 1908 r. państwo posiada status niepodległego królestwa (carstwa). W 1946 r. w referendum zniesiono w Bułgarii monarchię i wprowadzono republikę ludową. Premierem Bułgarii został w 2001 r. potomek rodziny carskiej – Borys, nazywany przez wszystkich carem (nie złożył abdykacji). Siostra cara ma męża Polaka.